YUNUSLAR VE ZEKA

YUNUSLAR VE ZEKA

Bir gün rüyamda, Yunuslar bana bir şey anlatmaya çalışıyordu-anlattılar da ( Burada ondan bahsetmeyeceğim ) Bu balıklar bizden üstün bir idrak seviyesinde idiler ve insanlara anlatmak istedikleri şeyler vardı. Sanırım uyandıktan sonra idi; zihnimde şöyle bir düşünce belirdi: Uzaylılar yunuslara bu bilgileri belki genetik değişiklikler vasıtası ile uzun zaman önce aşılamışlardı. Ancak Yunuslar bizlerle konuşamadıklarından bunları insanoğluna aktaramıyorlardı.

Garip olan, daha sonra Yunusların insanlardan daha zeki olabileceklerini iddia eden yazılara rastlamam. Biri aşağıda:

“Benzer evrenlere ait olmayıp benzer iletişim araçlarını kullanmayan yaratıkların zekaları daha fundamental göstergelerden yola çıkarak karşılaştırılabilir.”

M. E. Çağlar

http://www.jref.com/forum/japanese-news-hot-topics-4/whales-dolphins-more-intelligent-than-humans-23299/

Are Whales, dolphins, more intelligent than humans?

The following information is adapted from an article in Ocean Realm Autumn 1997 by Paul Watson.

It is commonly held by the majority of the civilised world that cetaceans (whales, dolphins) are more intelligent than humans. That fact that the Japanese government thinks of cetaceans as nothing more than “big fish” and “cockroaches of the sea” shows their ignorance of true scientific research. 
Let’s look at the facts. Then if you are a Japanese person and understand the following you will be in a good position to write informed letters to your government and fishery industries and tell your family another reason not to eat dolphin and whale meat.

The Mammalian brain
Firstly what is the structure of the human brain? Our mammalian brain is an organ composed of three distinct structures.
1) The foundation is the paleocortex ( "reptilian" or "ancient" brain) which reflects the primordial fish-amphibian-reptile structure. This combination of nerves is called the rhinic lobe (from the Greek rhinos, for nose) because it was once believed to be the area that dealt with the sense of smell. 
2) The poorly developed rhinic lobe is overlaid by the slightly more advanced limbic lobe. 
3) On top of this lobe is overlaid the third and much larger segment called the supralimbic lobe.

Draped over these three lobes is a cellular covering called the neocortex, meaning "new brain." This is a fissured, convoluted layer that envelops the other more primitive segments. The neocortex is a bewilderingly complex community of intertwined axonal and dendritic nerve cells, synapses and fibers.

The mammalian brain is a complex layering of evolutionary processes that reflects hundreds of millions of years of progressive development. The billions of electrochemical interactions within this complex organ define consciousness, awareness, emotion, vision, recognition, sound, touch, smell, personality, intuition, instinct, and intelligence.

Comparing human intelligence to animals
Neocortex development is an accurate indicator of the evolutionary process of intelligence - in addition to differentiation, neural connectivity and complexity, sectional specialization, and internal structure. All these factors help us compare intelligence between species.

The much larger supralimbic lobe is primarily association cortex. Unlike humans, in cetaceans sensory and motor function control is spread outside the supralimbic, leaving more brain area for associative purposes.

Are cetaceans’ brains superior to humans’ brains?
Comparisons of synaptic geometry, dendritic field density and neural connectivity reveal that the cetacean brain is superior to the human brain. In addition, the centralization and differentiation of the individual cerebral areas are higher than the human brain. 

Humans have the rhinic, limbic, and supralimbic, with the neocortex covering the surface of the supralimbic. However, with cetaceans we see a radical evolutionary jump with the inclusion of a fourth cortical lobe, giving a four-fold lamination that is morphologically the most significant differentiation between cetaceans and all other cranially evolved mammals, including humans. No other species has ever had four separate cortical lobes.

Sight in humans is a space-oriented distance sense which gives us complex simultaneous information in the form of analog pictures with poor time discrimination. By contrast, our auditory sense has poor space perception but good time discrimination. This results in human languages being comprised of fairly simple sounds arranged in elaborate temporal sequences. The cetacean auditory system is primarily spatial, more like human eyesight, with great diversity of simultaneous information and poor time discrimination. For this reason, dolphin language consists of very complex sounds perceived as a unit. What humans may need hundreds of sounds strung together to communicate, the dolphin may do in one sound. To understand us, they would have to slow down their perception of sounds to an incredibly boring degree. It is for this reason that dolphins respond readily to music. Human music is more in tune with dolphin speech.

Utilizing their skill at echo-location with elaborate detailed mental images of what they "see" through auditory channels, dolphins may be able to recreate and transmit images to each other. Imagine being able to see into another person's body, being able to see the flow of blood, the workings of the organs, and the flow of air into the lungs. Cetaceans can do this through echo-location. A dolphin can see a tumor inside the body of another dolphin. If an animal is drowning, this becomes instantly recognizable from being able to "see" the water filling the lungs. Even more amazing is that emotional states can be instantly detected. These are species incapable of deception, whose emotional states are open books to each other. 

Brain-to-Body ratio
Japan claims that brain-to-body ratio that is an indication of intelligence. They claim that the large brain size of the whale is relative to the mass of its body. However most of its body is blubber and requires little interaction by the brain. Besides, if brain-to-body ratio indicates intelligence, the hummingbird would be the world's most intelligent animal. 

Brain size in itself, however, is important, and the largest brains ever developed on this planet belong to whales. More important is the quality of the brain tissue. With four lobes, greater, more pronounced neocortex convolutions, and superior size, the brain of the sperm whale at 9,000 cc or the orca at 6,000 cc are the paragons of brain evolution on the Earth. By contrast, the human brain is 1,300 cc. 

How humans judge intelligence
For us, technology is intelligence. Intelligence is not a naked creature swimming freely, eating fish, and singing in the sea. We measure intelligence based on the abilities we as a species excel at such as hand-to-eye coordination. We make tools and weapons, manufacture vehicles and construct buildings. We use our brains to focus our eyes to guide our hands to force our environment to conform to our desires or our will. 

Whales cannot or do not do any of the things we expect intelligent creatures to do. They do not build cars or spaceships, nor can they manage investment portfolios. However, cetaceans have built-in abilities like sonar that put our electronic sonar devices to shame. Sperm whales have even developed a sonic raygun, so to speak, allowing them to stun prey from a head filled with spermaceti oil to amplify and project a sonic blast. 

The whale is an organic submarine. All of its technology is internal and organic. We as humans cannot begin to compare our elaborate intelligence to the complex intelligence of other creatures whose brains or nerves are designed for completely different functions in radically different environments. Whales have biologically evolved what we utilize technology to achieve. Technology is something that the whales have never needed. They contain all the assets needed for survival and development within their massive bodies and formidable brains.

IQ Comparisons
If we look at the comparative intelligences of species strictly on cortical structural development alone, we can assign an average associative score relative to human intelligence. Let's assign the average human brain a score of 100. This is the number we consider average on human Intelligence Quotient (IQ) tests. Based on associative skills as defined by the physiological structure of the comparative brains, we will find that a dog scores about fifteen, and a chimpanzee around thirty-five. These are scores that are comfortably within our understanding of intelligence. Based upon comparisons of cortical structure alone, a sperm whale would score 2,000.

According to Pilleri and Gihr, dolphins, toothed whales, and primates have the most highly differentiated brains of all mammals, with especially Amazonian dolphins having higher levels than primates. Cetaceans are the most specialized mammalian order on the planet. Humans may be the paramount tool-makers of the Earth, but the whale may be the paramount thinker. 

Other parameters of intelligence
Intelligence can also be measured by the ability to live in harmony with one's own ecology and to recognize the limitations placed on each species by the needs of an ecosystem. Is the species that dwells peacefully within its habitat with respect for the rights of other species the one that is inferior? Or is it the species that wages a holy war against its habitat, destroying all species that irritate it? What can be said of a species that reproduces beyond the ability of its habitat to support it? What do we make of a species that destroys the diversity that sustains the ecosystem that nourishes it? How is a species to be judged that fouls its water and poisons its own food? On the other hand, how is a species that has lived harmoniously within the boundaries of its ecology to be judged?

Is whaling ethical?
Recognizing these facts have profound moral responsibilities. How can humans continue to slaughter creatures of an equal or superior intelligence? 

Perhaps we can convince cetaceans that our species is not uniform in its evolution toward morality and understanding. If so, we may be able to convince them that our whalers are aberrations, throwbacks to our more barbaric origins and a collective embarrassment to our species.

Most importantly, we will learn the lesson that we cannot presume to judge intelligence based upon our own preconceptions, prejudice, and cultural biases. In so doing, we will be able to understand that we share this Earth with millions of other species, all intelligent in their own manner, and all equally deserving of the right to dwell in peace on this planet that we all call our home -- this water planet with the strange name of Earth.

Bibliography and Sources:
Bunnell, Sterling. 1974. The Evolution of Cetacean Intelligence. 
Deacon, Terrence W. 1997. The Symbolic Species: The Coevolution of Language and the Brain. 
Jacobs, Myron.1974. The Whale Brain: Input and Behaviour. 
Lawrence, D.H. Whales Weep Not. 
Licino, Aldo. "Just Animals? Mammalian Studies Point to an Anatomical Basis to Intelligence." Mensa Berichten: Mensa International Journal Extra. June 1996. 
Lilly, John. 1961. Man and Dolphin. 
Morgane, Peter. 1974. The Whale Brain: The Anatomical Basis of Intelligence. 
Pilleri, G. Behaviour Patterns of Some Delphinidae Observed in the Western Mediterranean.
Sagan, Dr. Carl. 1971.The Cosmic Connections, The Dragons of Eden. 
Watson, Lyall.1996. Dark Nature: The Nature of Evil.

ILIMLI İSLAM VE BOP

“Ilımlı İslam” şemsiyesi altında lanse edilen BOP projesi; bir dünya düzeninden diğerine sıçrarken kaçınılmaz olarak beliren kaosu batı adına düzenlemeye yönelik geliştirilmiş bir geçiş projesidir. Bu proje ABD kökenli olsa da Batı için kaybeden tarafa, doğu içinse kazanan tarafa geçişi gerçelliyor.

Batı medeniyeti tarafından türetilmiş “Ilımlı İslam” terimini İslam’ın yeni bir yorumuna ilişkin bakış açısı veya dayatma olarak algılamak doğru olmayacaktır. Ancak pratikte İslam’ın yeni bir uygulanış biçimi olarak vurgulandığı söylenebilir. Zira Ilımlı İslam; Materyalizmin üzerine kurulu olan kapitalist sistemle irtibatını koparmayan, böylelikle Batı’nın refahının sürdürebilmesine bu sisteme entegre olarak üs - temel sağlayan halkı müslüman yönetim odakları anlamına geliyor.

II. Dünya savaşı sonrasında, halkları İslam dinine inanan toplumların kabaca iki yönetim biçimi altında varlıklarını sürdüre gelmiş oldukları söylenebilir:

- Biri; Türkiye gibi ya kendiliğinden laik olmuş veya Mısır, Libya ve Cezayir gibi işgalci güçler tarafından dizayn edilerek laik edilmiş ama her iki halde de halkın kültürel bilinçaltı ile yönetim eliti arasındaki bağlar koparılmış ülkelerden oluşuyor.

- Diğeri ise; 1974 sonrasının İran’ı gibi radikalize olarak kapitalist ekonomik ve siyasi yapı ile bağlarını koparan ( gerektiğinde enerji kaynaklarının akışını sınırlamak da bu kapsamda ) ülkelerden oluşuyor. Bu sınıfın İslami olmayanlarına örnek olarak şimdilerde yıkılmış olan kominist rejimleri gösterebiliriz.

ABD, ilk gruba ait ülkelerin laik yönetim biçimlerinin, iletişim teknolojisindeki gelişmeler nedeniyle sürdürülemez hale geldiğinin bilincinde. Türkiye ise bu farkındalığa kendi kendine varan yegane örnek olarak, manevi bağlardan kopuk bir devlet vizyonunun sürdürülemeyeceğinin bilincine varmış bulunmakta. Bu bağlamda 1980 sonrası itibariyle hali hazırda kapitalist sisteme iyice entegre olan ve manevi değerlerini de 2000’li yıllardan itibaren yönetim vizyonuna ve bir ölçüde var oluş misyonuna yansıtan bir Türkiye’nin yukarıda yaptığımız Ilımlı İslam tanımına kendiliğinden uyduğu söylenebilir.

Kapitalist ekonomiden ayrı olmakla birlikte refah da sunan bir başka ekonomi paradigmasının gelişen İslam Ülkeleri tarafından geliştirilmesi yüzyıla ait bir zaman meselesidir. Bunun yapılabilmesi, öncesinde yeni bir medeniyet tasavvurunun geliştirilebilmesine de bağlıdır. Böyle yeni bir çerçeveye sıçrayabilmek için yeni odağın çekim merkezini ifade edecek medeniyet kütlesinin oluşturulabilmesi “büyük bir proje” veya “kendiliğinden oluştur” ve kaçınılmaz biçimde içinde bulunduğunuz güncel sistemin imkanlarından son raddede yararlanabilmemize bağlıdır. Zira diyalektik olarak antitezler, tezlerden türevlenir; içlerinde onlardan fonksiyonel bir iz taşırlar. Aksini savunmak, gelecek yeni düzenin farklı bir gezegenden bütün olarak inmesini beklemekle eşdeğerdir. Kısa vadede buna yakınsayan bir takım sonuçlar İslam ülkelerinin veya Türk İslam Ülkelerinin kendi aralarında kuracakları büyük bir birlik ile mümkün olabilir. Bu olasılığın da önünde zamana ait engeller bulunmaktadır.

Türkiye’nin neo-Osmanlı dış politikası, eski laik yönetim vizyonunun halkın İslami ve kadim kültürüne ait değerleri ile barışmak adına değişime uğradığının kanıtıdır ve sonuçları örneğin; İslam ülkeleri ile daha büyük ölçekte dış ticaret yapılarak alınmaya başlanmıştır. Ancak kapitalist dünya düzeninden kopuk olmayan bir İslam anlayışının söz sahibi olduğu bu yaklaşımda Türkiye, ilgili İslam coğrafyalarında batı ülkeleri ile aynı global çerçevede rekabet etme isteğindedir. Bu bakımdan Türkiye siyasi kontrol mekanizmaları ile ilgili ülkelere yaklaşmadığı takdirde ABD ve İsrail cephesi için ekonomik yayılımı kabul edilebilir olacaktır. Hatta Türkiye kapitalist sistemle bağlarını koparmadığı sürece tüm Hearthland ve çevresini hakimiyeti altına alacak olsa, bu batı için ölümcül sonuçlar doğurmayabilir. Meğerki global paradigma değişip Batı yarışa sıfırdan başlayacağı yeni bir konjunktür ile karşı karşıya kalmasın, yada ekonomik güç İslam’a ait manevi değerler destekli bir ideoloji ile batının refahı aleyhine işlemesin.

Bu bakımdan Ilımlı İslam yavaş yavaş kaybeden Batı ile yükselen İslam coğrafyaları arasında gerçekleşebilecek sessiz bir anlaşma sayılabilir. Zira Ilımlı İslam adı verilen ve BOP projesi ile İslam ülkelerine sunulan bu yönetsel vizyon, batının radikalize olmayan, kendini kapitalist dünyaya kapamayan, batının kuralları ile oynamaya devam eden geri kalmış İslam coğrafyasına, daha dingin ve refah vadeden bir düzene geçme noktasında kaos içermeyen bir süreci yine batının yardımı ile vaad etmektedir. Bununla birlikte bu değişim - biz içinde yer almaz isek – değişen Arap toplumlarını bundan önce olduklarından daha kaotik süreçlerin içine itme eğilimindedir. Nitekim batı BOP ile çok az şey vermekte ve yine çok şey almaktadır. Bu eşitsizlik ancak ilgili İslam ülkelerinin milli ve manevi değerlere sahip entelijansiyalarının varlığı ile bozulabilir. Milli veya kültürel değerlerine sahip çıkabilecek nitelikli azınlığa sahip olmayan bu devletler ilgili değişimin sunduğu imkanlardan yararlanamayacaklardır. Bu entelijansiya yalnızca Türkiye’de, bir ölçüde de İran’da mevcuttur. Arap ve Orta Asya menşeili gençlerin TC üniversitelerine sınavsız giriş yapmalarına ilişkin proje bu çerçevede değerlendirilmelidir. Ancak İslam ülkelerinin değişimlerinde daha özgün ve batı referanslı olmayan süreçlerin oluşabilmesi için adı geçen iki ülkenin katkıları meyvelerini geç verecektir. 2010’lu yıllarda 20’li yaşlarının başlarında olan kuşak 2030’lu yıllarda Türkiye merkezli büyük bir ağın yaratıcısı olabilirler.

Bu değişimin batı açısından getirisi; sürdürülemeyen “anti-demokratik laik” sistemin yerine ikame olabilecek bir “anti-demokratik İslami” sistemin, “demokratik-İslami” bir sisteme savrulmuş olması olacaktır. Kendi paradigmasını bölgeye dayatma noktasında veya bölge ülkelerinin kendi siyasi ve ekonomik bağımsızlıklarını gerçekleştirmeleri için onlara bir entelijansiya yetiştirme noktasında zamana dair ciddi eksiklikleri olan Türkiye BOP projesini bir manivela gibi kullanma imkanına sahiptir. Böyle bir safhaya geçiş yapmak Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda gösterilen olağanüstü başarıya yakın bir başarıyı her ilgili ülkede teker teker göstermekten onlarca defa daha olası ve kolaydır.

Bu bakımlardan BOP projesine - haklı olarak - itiraz edenler; bu proje bağlamında kendi kültüründen ve insanından kopuk yönetim elitleri tarafından yönetilmeye zorlanmış tüm Orta Doğu ve Kuzey Afrika coğrafyasının bu halden yavaş yavaş çıkacağını ve bu değişimin ekonomik ve siyasi gelişimi tetikleyebileceğini de takdir etmelidir. Yine haklı olarak BOP projesinin Arap isyanlarında gözlendiği üzere getirdiği ve getireceği yıkım, gözyaşı ve sömürünün kabul edilemezliğine dayanarak Türkiye’nin bu proje içerisinde yer almaması gerektiğini savunanlar ( bir piyon olarak yer almamalıdır ), Arap isyanlarının getireceği yönetsel değişiklikler öncesinde daha katı biçimde Batı’nın ve diktatörlüğün pençesi altında kıvranan bu insanları bu gelişmeler yaşanmadan önce, gerçek anlamda neden özgürleştiremediğimizin cevabını da vermelidirler.

Ölümüne dair bir takım öngörüler bulunmakla birlikte, Kapitalizmin önüne çıkan krizleri büyük bir esneklikle geride bıraktığı ve bu yüzyıla ait bir süre boyunca hakim kalacağı düşünülebilir. Hiçbir zaman kapitalizmin iyi bir uygulayıcısı olamayacak olan Müslümanların bu sondan önce muadil bir sistemin yaratıcıları olarak harekete geçeceğine inanıyorum.

Mustafa Emre Çağlar

01.02.2011

“Ben Yunus’um bir çareyim,

Aşk elinden avareyim.”

Ormanın alaca-karanlığında yaşlı bir ağacın kovuğunda idi. Nemli toprağın beşik gibi kavislenip, köklerin kucağına doğru sokulduğu bir çukurda yatıyordu. Savrulup gelen kuru yapraklar üzerini örtmeye başlamıştı.

Issız bir yerdi burası. Kimseler yoktu. Hava soğuktu. Çırılçıplak kalmış ağaçlar akşamın ayazında titriyor gibiydi. Ormanın derinliklerinde uğunan hayvanlar bile üşüyordu.

O uyuyordu.

Kabuğuna çekilen şeyler nasıl olursa öyleydi.

Usulca sokulup, vücuduna dolanan uyku bir bilinmez kuyuya çekmişti Onu. Vücudunu saran titreme yavaşça söndü, benliği kuytu köşelere kaçmıştı.

Kovuğa kıvrıldığında uyumaması gerektiğinin farkında idi. Uyku ölüm getirirdi. Sınırda nöbet tutan askerlere bir tutam tuz dağıtılırmış. Uyku amansız bastırdığında, asker çakısını çıkarıp parmağını keser ve tuzu oraya basarmış. Onun ne çakısı vardı ne de tuzu. Direnmek bir fayda vermeyecekti.

Uyurken sesler duymaya başladı.

Yabancılar vardı. Yüzleri seçilmeyen... Kuyunun ağzından, alacakaranlık bir halkadan aşağı doğru baktılar. Yüzleri seçilemiyordu ama suretler konuşuyordu:

Bu kimdir? Dediler.

Bu Yunustur.

Neden yatar burada?

Uzun yol yürümüştür. Ondan.

Neden gezer böyle?

“Hak” için.

Örtün üstünü o zaman.

Neden sonra ince bir kar yağmaya başladı. Beyaz örtü pek çabuk kapladı toprağı. O, ağacın gövdesinde, elleri kucağında, ağaçtan yontulmuş bir heykel gibi yatıyordu. Toprağı örten kar Onu unutmadı.

Nisan 2005